"دهدشت "دیروز یا" ده دشت" امروز!/ دهدشت" در گذر زمان به "ده دشت" تبدیل شد!!

به گزارش پایگاه خبری شهرستان کهگیلویه، دکتر سید علی اکبر داورپناه در مطلبی با اشاره به ، "دهدشت "   دیروز  یا   "ده دشت " امروز ؛ نوشت: بطور طبیعی در گذر زمان،  همه شهرها و روستاها در کنار افزایش جمعیت انسانی شان، رگه هائی از رنگ‌و بوی  ترقی و تعالی را در بیشتر زمینه ها تجربه می کنند ؛ واما "دهدشت" ؛ شهری که بجای رشد،  در گذر زمان به "ده دشت" مبدل گردید !!

شاید خیلی ها بواسطه تعصبی که نسبت به زادگاه و موطنشان دارند از این نوشتار من رنجیده خاطر گردند و یا برآشفته شوند؛ ولی دانستن این نکته ضروریست که موطن شخص نویسنده هم هست و یکی از کسانی که علیرغم نداشتن هیچگونه مسئولیتی در هیچ برهه ای از زمان ،خواستار و پیگیر و آرزومند رشد و تعالی شهر بوده ،اینجانب بوده و هستم و اصلا"انگیزه قلم راندن دراین زمینه نیز همین امربوده و نه صرفا"به هدف انتقاد و ایراد ....؛

اگر خاطرمبارک خیلی ها باشد ؛روزگاری این شهر ؛ "گرمابه عمومی " داشت برای مسافران گذرای روستائی و شهرهای همجوار ؛  تحت عنوان "حمام شهرداری " ؛ زمانی خاطرم هست که در خیابان سپاه کارخانه ملامین سازی بود ؛ و در دورانی بیاد دارم که کارخانه "آلاسکا "که امروزه آنرا بنام  بستنی میوه ای می شناسیم ؛جنب حمام شهرداری دایر بود و یا سالن تئاتر فعال شهرداری (در محل بانک ملی فعلی) با امکانات پرده برقی و نورپردازی های زیبای قابل تنظیم  و قس علیهذا ...‌؛این بنده کمترین فقط بر آنم که ایراداتی را گوشزد کنم و یا راهکاری ارائه کنم ،خدای ناکرده اهانتی به شهرداران و اعضای شوراهای شهر دوران گذشته نباشد؛

هر شهرداری که بر صندلی شهرداری تکیه زد بجای توسعه سایر میادین و خیابانهای شهر و پرداختن به ترمیم آسفالت های نیم قرن گذشته و آسفالت کردن کوچه ها ی منتهی به خیابانهای اصلی ؛ در صدد تغییر نماد میدان شهر بر آمد و به سبکی غیر کارشناسانه و به سلیقه شخصی تغییراتی در میدان مرکزی انجام داد ؛که خدا را شکر با تغییر فعلی که متناسب با نام میدان بود این پروژه ها خاتمه یافت؛ اگرچه زیبائی شمشاد های سرسبز دور میدان مرکزی که میشد مثل سایر شهرها با طرح های شکیل مزین شود جای خود را به آجر و سنگ و بتون و ...‌داد؛ از اینها که بگذریم ؛روی دیگر سخن بنده با اعضاء شوارای شهر و نیز  ساکنین شهر است ؛ همیشه بر این عقیده بوده و هستم که شورا و حتی نمایندگی مجلس در شهرهائی کوچک ،نظیر دهدشت ،یک دوره اش کفایت می کند ؛ و شبیه ریاست جمهوری نیست که پروژهای ناتمام ملی اش فرایند طویل المدت داشته باشد و با سیاست گذاریهای کلان کشوری امکان اختلال در آن ایجاد شود ؛ و به اعتقاد بنده هر نماینده شورا و مجلس در طی مدت چهار سال دوره اش ،هر آنچه در مخیله دارد و هرچه در چنته دارد رو می کند و تکرار دوره چیز مهمی بر آن خدمات احتمالی نمی افزاید ؛ یاد بگیریم از برخی شهرها شبیه نور آباد ممسنی و امثالهم که در هر دوره یک نماینده می فرستند و آن نماینده برای خود جاپائی در سطح کلان کشوری ایجاد می کند و دوره بعدی کاندید نمی شود و جوانی دیگر و تجربه و تفکری  جدیدتر و مهره سازی دیگر ....؛ امری که متاسفانه در بین اعضاء شورای شهر و نیز نمایندگان مجلس ما برعکس است و نماینده ما از روز اول قبولی اش به فکر دوره بعدی اش هست و شاید خیلی از قول و قرارها  و وعده و وعید هاو اقداماتش در جهت کسب رضایت هائی برای دوره بعد باشد !!؛ به عقیده این حقیر ،هر نماینده ای چه در سطح شورا و چه در سطح مجلس،اگر کارنامه عملی و نه کلامی !!  مثبتی ندارد ؛قد علم کردنش در دوره بعد فقط ظلم به مردم است و توهین به شعور مردم حوزه انتخابیه اش و بس !!؛ و خدای ناکرده این شائبه را در اذهان ایجاد میکند که پس موقعیتش موجب منافعی هست که از آن دل نمی کند !!؛اگرچه بنده شدیدا"بر این عقیده ام که اگر شخصی کارنامه مثبتی هم دارد در دوره بعد درجا نزند و خود را برای موقعیتی بالاتر مطرح کند و بدین شکل موجب ترقی و تعالی و شکوفائی سایر جوانان مستعد جویای زمینه کار باشند ؛
مجددا"یادآور میشوم که در این متن
هیچ شخص خاصی مورد خطاب نیست و مطلب بصورت کلی عنوان شده است ؛  

کوچکترین همه شما _دکتر سید علی اکبر داورپناه _فروردین ۹۶