خبرنگار یا میرزابنویس ...

به گزارش پايگاه خبري تحليلي كهگيلويه، اگر شما هم یکی از مخاطبان رسانه های جمعی اعم از شبکه های اطلاع رسانی، روزنامه ها، سایت های خبری و غیره باشید، حتما تاکنون با اخباری مبنی بر فیلترینگ یک روزنامه و سایت یا شکایت و بی احترامی به خبرنگاران مواجه شده اید.  

اگرچه برخورد زننده و خارج از عرف برخی مدیران با رسانه ها حکایت تازه ای نبوده و مدیران عزیز حداقل در این یک حوزه از قدیم الایام دستی بر آتش داشته اند، اما این رفتارها در استان کهگیلویه و بویراحمد و مدیران شهرستانی زوایای تازه ای به خود گرفته است و در برخی مواقع کار به درگیری فیزیکی، تنش های گروهی و قومی و گاها نیز به تهدید خبرنگاران کشیده شده است .

به نظر می رسد دیدگاه غلط مدیران کهگیلویه وبویراحمدی به اصحاب قلم و رسانه ناشی از چندین عامل است که بر خود لازم دانستیم در جملاتی هرچند ناقص و کوتاه به بیان آنها پرداخته و نکاتی را بازگو کنیم.

رسانه ها به عنوان پل ارتباطی بین مردم و مسئولان همواره سعی داشته اند تا با اطلاع رسانی صحیح و به موقع اخبار و همچنین طرح کردن مسائل و مشکلات جامعه ، مسئولان نظام را از وجود معضلات جامعه آگاه کنند و از این طریق در جهت رفع مشکلات گامی هرچند کوتاه بردارند.

دولتمردان و مدیران باید بپذیرند که انتقاد فرصت مناسبی جهت شناخت نقاط ضعف و قوت کار آنها بوده و نتیجه این انتقادات تخریب نیست، بلکه سازندگی و شکوفایی منطقه، شهرستان و استان خواهد بود بنابراین دولتمردان نباید نگاه ریز و زبان تیز اهل قلم را به چشم مقابله و رقابت ببینند و باید از فرصت بدست آمده و شناخت حاصل شده نهایت بهره را ببرند.

از طرفی ریشه این نوع دیدگاه های نادرست به رسانه ها در نگاه ابزاری مدیران شهرستانی به  خبرنگاران بوده که به اشتباه اصحاب قلم را " میرزا بنویس" تصور می کنند و تا زمانی که یک خبرنگار و یا رسانه از آنها حمایت می کند صدای تصدیق و بله گویان آنها بلند است و همین که کوچکترین مطلبی مخالف با تفکر و عملکرد شان مطرح شود، عصبانی شده و دست به شکایت می زنند.

برخوردهای زننده مسئولان با رسانه ها همچنین می تواند این ذهنیت و باور را در مخاطبان بوجود آورد که دولتمردان به دلیل عدم موفقیت در عملکرد خود و ناتوانی در حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی مردم، گناه را به گردن رسانه ها انداخته و از عدم اطلاع رسانی کامل فعالیت ها، پوشش اخبار و  دستاوردها گلایه کنند.

اگرچه نمی توان از این مسئله چشم پوشی کرد که روحیه معامله گری و دروغ پراکنی یکی دو رسانه مجازی یا مکتوب در برخوردهای برخی مدیران تاثیرگزار بوده است، اما این مسئله هم دلیلی نیست که به بهانه آن به کل رسانه های مجازی و مکتوب بتازیم و سیستم تخریب راه بیاندازیم.  

داشتن چنین دیدگاهی که با عصبانیت و داد و هوار رسانه ها را از میدان به در کنیم گمان و فکر اشتباهی بوده و از لحاظ قانونی و اخلاقی نیز نکوهیده است، بنابراین دولتمردان و خدمتگزاران مردم در نظام جمهوری اسلامی باید بر این مسئله واقف باشند که خبرنگاران براساس رسالت دینی و ولایی خویش، هروقت که لازم باشد حرف خواهند زد و با تنویر افکارعمومی، به بیداری اجتماعی جامعه از طریق اطلاع رسانی و آگاهی بخشی، کمک خواهند کرد.

در پایان توجه همگان را به مواد سوم و چهارم فصل 3 قانون مطبوعات جلب می کنیم که بطور صحیح آورده است " در ایران مطبوعات حق دارند نظرات، انتقادهای سازنده، پیشنهادها، توضیحات مردم و مسئولان را با رعایت موازین اسلامی و مصالح جامعه درج و به اطلاع عموم مردم برسانند و همچنین هیچ مقام دولتی و غیردولتی حق ندارد برای چاب مطلب و یا مقاله ای درصدد اعمال فشار بر مطبوعات برآید و یا به سانسور و کنترل نشریات مبادرت ورزد."

منبع : پایگاه خبری تحلیلی چرام