مجری پروژه نفود در ایران / بازگشایی لانه ای که بوی توطئه می دهد

به گزارش پايگاه خبري تحليلي كهگيلويه، در حالی خبر بازگشایی سفارت روباه پیر در پایتخت کشور عزیزمان ایران منتشر شد که افکار عمومی دل خوشی از انگلیس و استعمار ندارند و این امر سبب شد تا نکاتی چند در این باره جهت تنویر افکار عمومی بیان شود.

با اینکه از اوایل انقلاب اسلامی ایران طیف ها و احزاب مختلفی بر کشور حاکم شدند اما همیشه رویه استکبار ستیزی و نفی استعمار موضع قدرتمند تمامی دولت های ما بوده که ریشه آن را باید در اساس شکل گیری نظام اسلامی مان بجوییم.

حال که نظام و دولت ما جهت توسعه روابط بین المللی صلاح را در بازگشایی مجدد سفارت خانه استعمار پیر دید و امروز شاهد قدم زدن دیپلمات های انگلیس در خیابان های شهر تهران هستیم، باید سیاست مداران و دولتمردان ما برای بقا و دوام کشورمان چند هشدار جدی را آویزه گوش خود کنند تا خدای ناکرده خدشه ای از این ناحیه به نظام سرافرازمان وارد نشود.

تنفر ملت ایران از استعمار انگلیس به سال ها قبل از انقلاب برمی گردد و این کینه و تنفر جزو آندسته از  احساساتی است که مقدس بوده و رنگ کهنگی به خود نمی گیرد ؛دلیل رنگ نباختن این کینه کهنه به ماهیت آن بر می گردد و اینکه ماهیت دشمن ما هچنان همان است که در گذشته نیز بوده است.

 ماهيت خبیث دولت استعمار و سلطنتی  انگلستان، رفتار و عملكرد خائنانه و خصمانه آن در قبال ملت ايران در مقاطع مختلف تاريخ قبل و بعد از انقلاب اسلامي هیچگاه رنگ کهنگی نمی گیرد و افکار عمومی ملت شریف ،بصیر و انقلابی ایران هیچ وقت در این زمینه خوشبین نمی شود ؛ نه خشم مقدسش را فراموش می کند و نه سران این کشور را قابل اعتماد می داند.

به نظر می رسد انگليس می خواهد مجري  پروژه نفوذ در ايران باشد و ‏بازگشايي سفارت انگليس در تهران و تحركات شبكه معاند بي.‏بي.سي در ماه های اخیر و مستندات معتبری كه در ادامه  مطلب به آن اشاره می شود می توانند سندی محکم برای اثبات ادعای حقیر باشد.

وزير خارجه انگليس در ديدار با برخي مسئولان در تهران و اظهارات سخیفی که در  مصاحبه با شبکه جاسوسی بي.‏بي.‏سي داشت ، با اظهار سخنان تحقيرآميز این نکته را به مخاطبین القا کرد که ایران دیگر آن کشور صهيونيست‏ ستيزی نیست که در سالهای گذشته داشتیم .

حافظه تاریخی ملت ایران ضعیف نیست و علاوه بر مورخان ،بزرگان اقوام مختلف و غیور ایرانی سینه به سینه و نسل به نسل حکایت خیانت روباه پیر استعمار را در قبال ملت شریف ایران نقل کرده اند که در حال حاضر در دور ترین نقاط کشور ،مردم ما سیاست انگلیس را سیاست روباهی و تفرقه انگیزی می دانند و به این نتیجه رسیدند که دست انگلیسی برای نجات کسی دراز نمی شود مگر ترفندی در آن باشد .

بازخوانی چند مورد از این خیانت ها را لازم می دانم تا هم مردم ما بر مواضع انقلابی و استکبار ستیزی خود مقتدارانه  بایستند و هم دولتمردان و مسئولان ما بیش از پیش مراقب لانه روباه باشند.

جدا كردن افغانستان از ايران براساس پيمان پاريس، تحميل قرارداد رويترز كه براساس آن، ايران به مدت 70 سال كاملا به انگلستان فروخته شد،تحميل قرارداد تالبوت (انحصار توتون و تنباكو) به ايران كه با حكم آيت‏الله ميرزاي شيرازي لغو شد، تحميل قرارداد دارسي به ايران براي اكتشافات، استخراج و غارت منابع نفتي کشور، اشغال کشورمان در چارچوب حمله متفقين به ايران ،تحميل قحطي و فقر به مردم ایران و وارد آوردن خسارات جاني و مالي فراوان به مردم مظلوم ایران، نقش مستقيم در كودتاي 28 مرداد 1332 و همراهي با آمريكا، همدستی با آمريكای جنایتکار براي سركوب انقلاب اسلامي ملت ايران،حمايت و پشتيباني مستقیم از کافر و اهانت کننده به قرآن کریم( سلمان رشدي)،مشاركت در تحريم‏ هاي ظالمانه علیه ايران و مشاركت فعال در فتنه 88  تنها چشمه ای از دریای خیانت دولت انگلستان در حق ملت ایران است .

رهبر معظم انقلاب اسلامی در ماه گذشته به این نکته اشاره فرمودند كه غرب از طريق توافق هسته ‏اي به ‏دنبال راه نفوذ در كشور است و اين نفوذ در عرصه‏ هاي‏ سياسي، اقتصادي و فرهنگي  می باشد و با استفاده از کلید واژه  جدید (نفوذ دشمن) ،فرمودند :" ما اجازه نفوذ به دشمن را نخواهيم داد."

شنیده ها از منابع معتبر و آگاه حاکی از این است که سفارت انگلیس از ابتدای شهریورامسال و همزمان با فعالیت مجدد با اجیر کردن عده زیادی به دنبال نفوذ در خواص کشور است تا بتواند به خوبی سیاست انگلیسی خود را پیاده سازی کند.

حال که فرزندان دبستانی ما هم با خواندن داستان روباه و زاغ شخصیت واقعی روباه را شناختند  و همچنان با شنیدن واژه روباه پیر در کنار انگلیس ،روباهی با تجربه و مکار را در ذهن خود تداعی می کنند آیا می شود روزی عده ای از خواص ما این درس بزرگ را فراموش کنند و با ساده لوحی پنیر کشور  را به روباهی بدهند که تازه در کنار ما هم نه ،بلکه در خانه ما لانه کرده است؟

یادداشت از:سید علمدار تقوی

 منبع:آوای ماغر

 انتهای پیام/200