پنج شنبه ای با شهدای کهگیلویه/ وصیت نامه زیبای شهید خان محمد خلف

به گزارش پایگاه خبری کهگیلویه، شهید خان محمد خلف وصیت نامه خود با آیة 49 سورة توبه شروع می کند که در آن از اهمال  و کارشکنی‌ منافقان در رخدادهای‌ امت سخن رفته است و در ادامه با اشاره به عزم راسخ و اعتقاد خل لناپذیر خود در امر جهاد و دفاع از اسلام و میهن امیدوار است تا با فداکاری‌ و جانبازی‌ خود درخت اسلام را باورتر و استوارتر سازد.

شهید خلف جان دادن در راه خدا را گوارا می‌داند و از پیروان حسین( ع) می‌ خواهد تا در پیرو امام خمینی‌ باشند و به خانواده خود تذکر م ی‌دهد در مصیبت او به یاد مظلومی تهای‌ خاندان امام حسین( ع) باشند و اندوه خود را فراموش کنند. در پایان شهید خلف از پدر و مادر و دیگر اهالی‌ روستای‌ خود طلب حلالیت می‌ کند.

وصیت نامه شهید:

بسم الله الرحمن الرحیم

 « وَ مِنهُم مَن یَقولُ ائذَن لِی وَ لاتَفتِنی ألا فِی الفِتنَةِ سَقَطوا و إنّ جَهنَّمَ لَمُحیطةٌ بِالکافِرینَ »

 ( سوره توبه، آیه 49)

 بعضی‌ از [ مدعیان] ایمان و منافق صفت در پاسخ دعوت شما برای جهاد مقدس در راه  ما را از شرکت در جنگ معذور دارید و اجازه بدهید خودمان را گرفتار » : خدا چنین م یگویند  اینان » : خدای تعالی در پاسخشان م یفرماید « . ناملایمات، معصی تها و سخت یهای جنگ نکنیم  سخت در اشتباه و غافلند که با این عملشان خود را به دام شیطان افکنده و دچار هلاک و کفر و نفاق گشت هاند. تازه این گرفتاری دنیایی ایشان است. در آخرت نیز جهنم سوزان، کافران را.( در بر م یگیرد و اینان را نیز در کام خود فرو م یبرد( سوره توبه، آیه 49)

 به نام آن خداوندی که خالق و هدای تکنندة هر موجودی است، همه از اویند و به سوی او  بازم یگردند  به نام آن مقتدری که حیات و مماتم در دست اوست، هدف و مقصودم، محبوب  و معشوقم، قلب کوچکم سرشار از عشق به اوست، بخشایندة گناهانم اوست، خداوند رحمانی  که بر بندگانش منت گذاشت و پیامبران معظم و رسولگرامی [ ا] سلام و جانشینان بر حق او را صراط مستقیم و چراغ راه مؤمنین قرار داد و به نام خداوند منان [...]خدای مهربان را  سپا سگزارم که مرا از جملة گروندگان به دین خود و از محبین اهل بیت( ع) پیامبر قرار داد و  این توفیق بزرگ را عنایت فرمود تا در راه او جهاد کنم و جان ناقابلم را به راهش تقدیم نمایم.

 اکنون که قلم به دست گرفته و وصیت نامه خود را بر صفحة کاغذ م ینگارم، با قلبی مطمئن و اعتقادات محکم و اراد های استوار از هر قید و بندی جز پروردگارم دل کنده و عازم جبه ههای نبرد حق علیه باطل هستم و م یروم تا دَین بزرگی‌ که اسلام بر گردنم دارد عاشقانه ادا کنم و پای در چکمه م یکنم، سلاح بر دوش م یگیرم و سینة کثیف دشمن را نشانه م یروم با قلبی پر از نفرت از دشمنان خدا، و با شعار کوبندة الله اکبر برای احیای دینم  و صدور انقلابم و استواری دین رسو لالله( ص) که سا لهای متمادی است در مظلومی بوده و دشمنان خدا هر لحظه بر پیکر مقدس آن ضربه وارد کرد هاند، فداکاری و جانبازی کنم تا درخت پربار و خونبار اسلام استوارتر گردد.

در این برهه از زمان که فشارهای اجانب به آخرین حد خود رسیده و مسلمین مظلوم را دست هجمعی قتل عام می کنند و خون پاک علماء بزرگ را در محراب عبادت بر زمین می ریزند و یاوری هم برای دادخواهی این همه  مظلومیت نیست، باید با اماممان پیمان خونین ببندیم و کمر همت بسته و شب را از شر را « لااله الا الله، محمدٌ رسولُ الله وَ علیٌّ ولیُّ الله » شیاطین فرومایه نجات دهیم و پرچم در میان بد نهای پاره پاره شد همان و سرهای در خون غلطانمان برافراشته نگ هداریم و چه گواراست که در این راه جان را به جا نآفرین تقدیم نماییم. امروز همان روز عاشورایی  است که همه آرزوی آن[ را] می کنید: ای کاش بودم و امام حسین(ع) را یاری م یکردم، امروز یا » :( پرچمدار رشید امام حسین( ع) خمینی است، بشتابید به سوی کاروان حرم حسینی( ع) من شما را وصیت م یکنم به یاری امام. : « ایُّها الناس اوصیکم بالخمینی  پدر و مادر بزرگوارم! شاید شنیدن خبر شهادت فرزندتان دل های پاکتان را داغدار و اشک گهربارتان را بر گون ههای نورانیتان جاری کند، اما شما را وصیت می کنم به مصیب تهای  مظلومانة سالار شهیدان، به آن زمانی [ بیاندیشید] که یاران عزیزش را یکی یکی غرق در خون دید، برادرش را با دو دست بریده، جوان 18 سال هاش را با سر شکافته، برادرزاد هاش  را غلطان در خون و گلوی طفل شش ماه هاش را عطشان و هدف تیرهای دشمن.

پدر و  مادر مهربانم! م یخواهم که در مرگ من بی یصبری نکنید و لباس عزا نپوشید و اگر جسدم را آوردند آن را حتماً ببینید تا بدانید که انسان نباید مغرور شود، همان انسانی که با یک وجب  پارچه دفن م یشود و به خاطر تمام حقوقی که بر این فرزند ناسپاستان دارید طلب عفو و  بخشش م یکنم و امیدوارم که پدرم و مادرم و برادرانم و خواهرانم، دخترم [...] 1 اهدائی  راضی باشند و مرا ببخشند و حلال کنند. از شما م یخواهم فرزندم را، بعد از خداوند منان،  شما پرستار باشید و آن را طوری تربیت کنید که در آینده خدم تگزار میهن اسلامی بشود.

 خدای را شکر م یکنم که گفت ههایم را با خون خود امضاء نمودم و مزة شیرین این پیمان را چشیدم و پس از یک عمر گناه و معصیت، خداوند این توفیق را عنایت فرمود تا همه را با خون خود بشویم وگرنه بنده گنه کاری که چشم و زبان و قدم و نیت او همه غرق در معصیت بوده چگونه م یتوانست آ نها را پاک کند؟

 در پایان از تمامی اهالی برم سبز و آهو می خواهم که من را به بزرگواری خودشان  ببخشند و حلال کنند.

 والسلام