خبرنگار نبض گویای جامعه، فاقد امنیت شغلی ولی همیشه در دسترس است

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی کهگیلویه، سید مصطفی گنجی در یادداشتی در آستانه روز خبرنگار می‌نویسد: خبرنگاری نه شغل است و نه حرفه بلکه هنری است که خبرنگاری با استعداد، توانمند، شجاع و صادق نیاز دارد.

بنده بسیار معتقد هستم که به هنر خبرنگاری باید به عنوان حاشیه نگاه کرد! چرا چون خبرنگار را به لبه پرتگاه می‌برد.

اگر خبرنگاری یک لحظه غفلت کند، امکان سقوطش به چاه بیکاری و ... حتمی است!

حتما تا به حال شنیده، دیده یا برای خودتان اتفاق افتاده است که یک خبرنگار در طول سال در چندین نشریه و رسانه مشغول به کار شده است.

البته این مورد بدان معنی نیست که چند رسانه از وجود یک خبرنگار بهره می‌برند، بلکه به دلایلی مجبور می‌شود از یک رسانه به رسانه دیگری برود و این بهترین دلیل برای خانه به دوشی خبرنگاران رسانه‌ها است.

ساماندهی در کار رسانه ها به ویژه خبرگزاری ها به آن شکلی که باید باشد وجود ندارد.

خبرنگار که همیشه در دسترس است.

در هر زمان و مکانی که بگویند حضور پیدا می‌کند، در شرایط بارانی و گرد و غبار، گرما و شرجی بی وسیله و در کمال کم توجهی ها و تحقیرها خود را به محل خبر و گزارش می‌رساند.

با هزاران مشکل و دردسر خبر و گزارش خود را تهیه می‌کند و سریعآ آن را منتشر می‌کند.

گاهی اوقات هم بنا به دلایلی کار از دستش گرفته می‌شود و به فرد مبتدی دیگری داده می‌شود!

آیا با وجود این‌همه مشکلات و نا امنی ها او میتواند خود را خبرنگار بداند!

خبرنگار نبض گویای کشور است!

اما وقتی افرادی به خبرنگاران اهانت کرده و تحقیرشان می‌کنند، هیچوقت از سوی مدیران مسول و سر دبیر مورد حمایت قرار نمی‌گیرند، بگذریم از اینکه هر از چند گاهی توسط خود دست اندرکاران و مسولان زمینه های تحقیر خبرنگار فراهم می آید.

در دوره ی ما ایجاب می‌کند که خبرنگار باید صبور و با حوصله باشد و بتواند تحقیرها و برخوردهای ناجور را تحمل کند، در غیر اینصورت باید عطای کار خبرنگاری را به لقایش ببخشد.

در استان ما خیلی از خبرنگاران اصلآ حقوقی نمی‌گیرند و فقط با عشق و علاقه فعالیت می‌کنند چه برسد به بیمه؟ اما آنها به روی خود نمی آورند.

نه اینکه زبانی برای اعتراض و انتقاد ندارند بلکه حرمت نگه می‌دارند و منتظرند که دست اندرکاران رسانه و مسولان آنها را در یابند چون نمیخواهند با اعتراض خود عشق به فعالیت رسانه ای را از دست بدهند.

با این‌همه خبرنگاران اصلآ امنیت شغلی ندارند؟

متآسفانه خطوط قرمز برای فعالیت خبرنگاران روز به روز بیشتر می‌شود و دایره ی فعالیت آنان تنگ تر می شود، بطور مثال آیا خبرنگاری هست که از دستگاهای نظامی و انتظامی و قضایی انتقاد کرده باشد و آن وقت راه آمد و شد به این دستگاها را طی نکرده باشد؟

این بود گوشه ای از مشکلات خبرنگاران که موقعیت ایجاب کرد همزمان با روز خبرنگار در تقویم رسمی کشور به آنها بپردازم.امیدواریم هر روز بهتر از دیروز باشد.

✍ سید مصطفی گنجی

انتهای پیام:و/آ