میزان زکات فطره در کهگیلویه و بویراحمد اعلام شد

به گزارش پایگاه خبری کهگیلویه،امام جمعه یاسوج گفت: میزان زکات فطره هر نفر در کهگیلویه و بویراحمد ۴۵ هزار ریال است.

حجت الاسلام و المسلمین سیدعلی‌اصغر حسینی در گفت‌وگو با خبرنگاران افزود: بر اساس بررسی‌های کارشناسی قوت غالب بیشتر مردم این استان گندم یا نان بوده به همین دلیل این میزان فطره برای هر نفر باید پرداخت شود.

وی اظهار کرد: تمام کسانی که دارای درآمد هستند باید زکات فطره خود و افراد زیر تکفل خود را به میزان تعیین شده پرداخت کنند.

امام جمعه یاسوج تصریح کرد: اولویت پرداخت فطره وابستگان فامیلی نیازمند، همسایه فقیر و در درجه سوم صندوق‌های نهادهای حمایتی مانند کمیته امداد است.

به گفته مسوولان ۲۵۰ صندوق در میعادگاه های نماز عید امسال کهگیلویه و بویراحمد زکات فطره مردم را جمع آوری می کنند.

سنت های عید فطر در کهگیلویه و بویراحمد 
عید فطر در بین مردم استان کهگیلویه و بویراحمد همچون سایر استانهای کشور از قداست بالایی برخوردا است و این روز پر برکت موجب شده تا مردم استان صد درصد شیعه در برگزاری آداب این روز مراسم های کاملا مشابه و منحصر به فردی را برگزار کنند .
مردم استان بعد از یک ماه ضیافت و میهمانی خدا با قلبهایی پر امید چند روز مانده به عید فطر خود را برای برگزاری مراسم آماده کنند.
در روستاها و عشایر دو سه روز مانده به عید مردم به سراغ بزرگان عشایر و ریش سفیدان ایل در هر طایفه می روند و ابتدا جایگاه برگزاری نماز عید را تعیین می کنند‌.
یکی از سنت های خاص نظافت منازل است مردم از دو الی سه روز قبل از عید منازل خود را آب و جارو می کنند و منزل را برای ورود میهمان منظم می کنند‌.
از دیگر سنتهای مردم استان در عید فطر خرید عیدانه است بزرگان به ویژه والدین برای فرزندان خود به ویژه روزه اولی ها در این روز برای تشویق آنها کالاهای مختلف می خرند هر چند این روزها این کالاها رنگ و بوی صنعتی به خود گرفته است اما در روزگاران قدیم معمولا لباس‌، صنایع دستی و … بوده است‌.
در گذشته برخی از خانواده ها برای نوعروسان خانواده یا نامزدها برای همدیگر خرید می کنند در این روز با برگزاری مراسمی خاص آن را به هم اهداء می کنند هر چند این سنت هنوز در برخی مناطق نیز اجرا می شود‌.
برنامه ریزی برای دید و بازدید، حضور در منزل بزرگان ایل به ویژه در مناطق عشایری و سپری کردن برخی از ساعات عید را در سیاه چادر ریش سفید ایل نیز از جذابیت خاصی برخوردار است‌.
پختن حلوا برای عید فطر و برنامه ریزی برای دید و بازدید از جمله کارهایی است که کهگیلویه و بویراحمدی ها قبل از اعلام عید فطر به فکر تهیه آن هستند.
کهگیلویه و بویراحمدی ها زکات فطریه را شب عید برای دادن به نیازمندان کنار می گذارند و بعد مراسم عید فطر را انجام می دهند.
با اعلام روز اول ماه شوال و فرا رسیدن روز عید سعید فطر، مردم پس از عمل مستحبی غسل و پوشیدن لباسهای نو و معطر خود را برای برپایی نماز پر شکوه عید فطر آماده می کنند و در مساجد تمام محلات نماز باشکوه عید فطر برگزار می شود.
پس از برپایی نماز عید فطر در اکثر مناطق استان کهگیلویه و بویراحمد رسم است که براساس یک سنت دینی و ارزشی نمازگزاران به زیارت اهل قبور می روند و حلوا و خرما خیرات می کنند.
در برخی از مناطق روستایی و عشایری مردم به شکرانه حضورشان در یک ماه میهمانی خدا و انجام عبادات و ترک معصیتها عید سعید فطر را در جمع خانوده و کنار بزرگتر ها تا پاسی از شب به شادمانی می گذرانند.
اما رویت ماه در گذشته در استان از جذابیت خاصی برخودار بوده است به گونه ای که فریدون داوری شاعر و کارشناس فرهنگی می گوید : قدیم ها دو الی سه نفر را که از قدرت بینایی خوبی برخودرار بوده انتخاب می شدند و بر اساس تجربه در بلند ترین نقطه محل سکونت ده یا روستا قرار می گیرند‌.
وی افزود: این تعداد افراد اگر موفق به رویت ماه می شدند با برافروختن آتش، شلیک گلوله و نواختن طبل برای اطلاع‌ رسانی آبادی، آماده سازی فضای نماز و گرفتن شیرینی و مژدگانی در کوچه و خیابان‌ ها راه می ‌افتادند.
این افراد با سردادن شعر هی رمضونه‌، کسی خواب نمونه /صبح موقع اذونه‌، بعد سحر خورونه /هرکی ماه را دیده‌، ازش مشتلق بسونه /هی شیرینی خورونه‌، همش خدا خداکن‌، تکیه به کوه دنا کن‌، فطره سری سه کیلو‌، بعد افطار جدا کن‌، هر که توی ایله‌، باید خواب نمونه‌، یک ماه تموم عبادت‌، توشه ای برای قیامت و … کف و کل و شادی سر می دادند.
بعد از اقامه نماز ضمن تبریک به همدیگر بعضی از بزرگان طوایف، نامداران و سادات غذایی را آماده می‌ کردند و به‌ عنوان شادباش در خانه یا جوار امامزاده محل میل می کردند.
داوری عنوان کرد: گاهی اوقات روستاهای اقماری جمع می‌ شدند و ضمن صرف غذا، از همدیگر حلالیت می ‌طلبیدند و به دیدار بزرگان یا روحانی سادات منطقه می ‌رفتند و هدایایی برای وی می ‌بردند که روحانی این هدایا را بین فقرای محل توزیع می‌ کرد.
این پژوهشگر گفت: هر چند بیشتر این آداب رو به فراموشی رفته اما هنوز در مناطقی دیده می ‌شود که در جوار گلزار شهدا جشن برپا می‌ کنند، به دیدار بزرگان اهل محل می ‌روند و به کودکانی که روزه گرفتند، هدیه می ‌دهند.