وقتی هشتگ حقیقت را گروگان می‌گیرد

سواد رسانه‌ای از ما نمی‌خواهد موافق یا مخالف یک حکم باشیم؛ بلکه از ما می‌خواهد روایت‌های ناقص را بشناسیم، گاهی برخی هشتگ‌های فضای مجازی جای حقیقت را می‌گیرند.

به گزارش پایگاه خبری کهگیلویه،زهرا داوودی - در فضای رسانه‌ای امروز، همیشه دروغ گفتن لازم نیست؛ گاهی کافی است بخشی از حقیقت را حذف کنی. یکی از رایج‌ترین تکنیک‌های عملیات روانی، «برجسته‌سازی گزینشی» است؛ یعنی یک بخش از ماجرا آن‌قدر تکرار شود که بخش‌های دیگر عملاً از ذهن مخاطب حذف شوند. نتیجه، روایتی است که شاید همه جملاتش درست باشد، اما تصویر نهایی آن کامل نیست.

پس از اجرای حکم اعدام دو محکوم در اصفهان، برخی رسانه‌ها و فعالان مجازی موجی با محوریت «اعدام» و «نه به اعدام» به راه انداختند. در بسیاری از این روایت‌ها، واژه «اعدام» بارها تکرار شد، اما توضیحی درباره جرایم منتسب به محکومان، روند رسیدگی قضایی یا دلایل صدور حکم ارائه نشد. در چنین شرایطی، مخاطب با یک واژه مواجه می‌شود، نه با یک پرونده.

این همان چیزی است که در علوم ارتباطات از آن با عنوان «قاب‌بندی رسانه‌ای» یاد می‌شود؛ رسانه تصمیم می‌گیرد مخاطب از چه زاویه‌ای به یک رویداد نگاه کند. وقتی تنها پایان یک پرونده دیده می‌شود و آغاز، روند و زمینه آن کنار گذاشته می‌شود، احساسات جای تحلیل را می‌گیرد و هشتگ، جای حقیقت را.

سواد رسانه‌ای از ما نمی‌خواهد موافق یا مخالف یک حکم باشیم؛ بلکه از ما می‌خواهد روایت‌های ناقص را بشناسیم. هر زمان دیدید رسانه‌ای فقط بخشی از واقعیت را فریاد می‌زند و بخش دیگر را به سکوت می‌سپارد، باید از خود بپرسید: «چه چیزی از این روایت حذف شده است؟» گاهی مهم‌ترین خبر، همان بخشی است که هرگز گفته نمی‌شود.

در جنگ روایت‌ها، سانسور فقط حذف کامل یک خبر نیست؛ گاهی سانسور یعنی حذف زمینه، حذف علت و حذف اطلاعاتی که می‌تواند برداشت مخاطب را تغییر دهد. مخاطب آگاه، پیش از همراه شدن با هر موج احساسی، روایت کامل را جست‌وجو می‌کند؛ زیرا حقیقت، معمولاً بزرگ‌تر از یک هشتگ است.

انتهای خبر/

وقتی هشتگ حقیقت را گروگان می‌گیرد

پربیننده ترین

آخرین اخبار